Ik heb jou verpletterd.
Wij lieten bij elkaar
Een verpletterende indruk achter.
Ik zie nu in,
Dat je in de liefde beter per keer
Een steentje kunt bijdragen
Om samen te bouwen aan een voetpad,
Dan grote bergen asfalt
Voor een brede vijfbaans weg.
Het spijt me
Voor mijn boze woorden
Allemaal in jouw richting
Het spijt me
Voor je ongeziene inzet.
Ik zie het nú.
En dat is hopelijk nog op tijd.
Je droeg me op je schouders toen ik bang was.
Ik denk dat je wist dat het een kinderlijke angst was
En jij kwam toen met dat idee
Zo kon ik het bos beleven. Door jou.
Op jouw schouders werd ik een reuzin met reusachtige zintuigen.
Het bos. Het donker. En wij twee.
Je nam me mee. Je nam me mee.
Thuis, hing je me op mijn kop.
Met mijn neus vlak bij de grond.
Je schudde mij.
Onderste boven.
Tot mijn verstand weer stond.
Soms waren de verhoudingen ook zoek.
Dan vroeg ik iets
En jij juist niets
Dan was ik
Van slag.
Dan kon jij zeggen
‘Maak je niet zo druk’
Dat heb je heel vaak moeten zeggen.
Dat JIJ me juist moest ontmoeten,
Toen ik nog geen leven had.
En het lukte me maar niet een te krijgen. Naast jou.
Jij was druk genoeg met het jouwe.
Ik benijdde je om je goedlopende leven.
Ik benijdde je om je vermogen tot onvoorwaardelijk liefhebben.
Ik benijdde je om je leven vol leven.
Mijn jaloezie verziekte al het goede.
Mijn bitterheid vergiftigde mijn lichaam.
Mijn lichaam bleek tot razernij in staat.
Ik heb je in een blinde waas geslagen.
Ik heb mij met de grond gelijk gemaakt.
Dan smste ik je:
Hellup, ik ga straks optreden, maar ik voel me bluh en bwah.
En dan smste jij:
Zing dat nummer, drink 1 drankje, en kom dan naar huis.
Je was wel degelijk een manager voor mij.
Toen dacht ik, ja, wat heeft hij nou aan mij?
Hij heeft geen extra zorg nodig.
Geen manager.
Geen redder.
Geen moeder.
Geen kind.
Soms waren de verhoudingen ook wel zoek.
Dat JIJ me juist moest ontmoeten, toen ik nog geen leven had.
En het lukte me maar niet een te krijgen. Naast jou.
We zaten elkaar in de weg.
Maar onze inzet was oprecht.
[ add comment ] ( 2 views ) | permalink |
( 3 / 124 )Waar je dit nu laten moet..
Heb je nog wel plek daar in je hoofd?
Al je sores achter deuren
Alle sleutels welbesteed
Waar laat je je eigen vader
Als ie ’t niet meer doet?
In en uit het ziekenhuis
Weg van en weer terug naar thuis
Tot de dood ons scheiden zou
Stond ik op de stoep bij jou
Voor een even samenzijn
Kom pa, speel nog 1 refrein
Waar je dit nu laten moet
Heb je nog wel plek daarvoor?
Past verdriet, of past ’t niet?
Heb je extra kamers nodig?
Weet je waar je wezen moet,
Nu je pa ’t niet meer doet?
Met z’n allen naar het bos
Waar de bomen zuurstof maken
Gooi de barbecue maar los
Jij blijft in je scootmobiel
Vlees begint al gaar te raken
Jij genoot met hart en ziel
Lieve pa, het ga je goed
Ma is droevig, maar je ként ma
Mettertijd redt zij zich wel
Dankje voor je eigenheid
Dankje voor je liefde pa
Weet niet goed wa’k zeggen moet
Nu je het…écht niet meer doet.
[ add comment ] | permalink |
( 2.7 / 103 )Luister.
Ik brand net mijn duim.
Ik stak in gedachten een kaarsje aan.
Nee, ik stak in de werkelijkheid een kaarsje aan.
Maar ik deed het ook in gedachten.
Dat liep mogelijk niet helemaal synchroon.
Misschien heb ik mij daarom gebrand.
Zoiets is denkbaar.
Maar niet handig dus.
Als iemand een kaarsje aansteekt, vergt dat iemands volledige aandacht.
En toewijding.
Als je het míj vraagt.
Maar nooit als ik net een kaarsje aan het aansteken ben, goed?
Luister.
Ik weet dat ik je heel veel te vertellen heb.
Maar dat komt later wel.
Eerst even dit.
Het zit zo.
Ik heb vandaag geprobeerd mijn ramen te wassen.
Ik heb hiervoor de bezemsteel en de steel van de mob aan elkaar geprobeerd te bevestigen, zodat ik een…hele…lange…steel zou krijgen.
Ik nam 3 aaneengesloten nog resterende plakbandrolletjes die dus..tezamen een kokertje vormden.
Ik heb hier de stelen in..ge..stoken.
Met dikke tape…heb ik de boel getracht stabiel te krijgen.
Dit is…niet gelukt.
Maar.
De stokken…bleven wél…in het kokertje.
Op 1 uiteinde duwde ik een kleine wisser.
Toen ben ik 3 meter boven mijn hoofd…gaan…wissen.
Of nou…éérst natuurlijk een vochtige doek om de wisser en dweilen, ja want schrobben doe je met een spons. En dat was dit niet.
Daarná ben ik gaan wissen.
Maar dit lukte niet zo goed omdat de steel in het midden steeds…(uit beleefdheid denk ik)…voor me boog.
Af en toe trok de wisser stukjes water goed mee, maar dan weer kwam ie een beetje los van het raam.
Ik heb nu dus…schoon-vies-schoon-vies-schoon-vies-schone ramen.
Luister.
Ik maak deel uit van een kamer met een bijzondere sfeerlamp.
Je kunt de lamp instellen op verschillende kleuren en ook kleuren mengen.
Ik schilder elektrisch zegmaar.
Soms weet ik niet in watvoor kleur ik ben.
Dan kies ik altijd de zonnigste…optie.
Luister.
het kan niet zo zijn, dat jij
met je stemgeluid
het metroperron oploopt
en net doet
of ik daar niet ben.
ik ben niet groot. Want ik ben een muis.
12 uur 25
station Lelylaan
je moet me gezien hebben.
ik was die knappe viervoeter
die net een beetje lekker voor zich liep uit te piepen
toen jij aan kwam olifanten.
[ add comment ] | permalink |
( 3.2 / 52 )Iemand gaat aan de haal met mijn gevoelens
Niemand gaat aan de haal met mijn gevoel
Blijf van mijn vrijheid en mijn blijheid
Blijf van mijn grenzen en mijn taal
Iemand gaat aan de haal met mijn gevoelens
Niemand gaat aan de haal met mijn gevoel
Mensen, man- en, vrouw- en kind, ook vreemden
Men kon aan de zwier met mijn verstand
Zenuwstel, hier gratis te betreden
Hersenpan, hier gratis in te zien
Die attracties zijn voor mij verleden
Sinds ik doorheb wat ik zeg aan wie
*
[ add comment ] ( 2 views ) | permalink |
( 3.1 / 59 )Het is zaterdagavond
En ik heb nog geen plannen
Ik ben hangende, snakkende –
Naar iets goeds uit mijn handen
Ik wil sjieke teksten
Aan de man brengen, snap je
Maar ik voel me a-relaxt
Door mijn -piep- ongesteldheid
Het is zaterdagavond
En ik heb nog geen plannen
Ik ben malende, balende–
Maar ik houd van mijn dalen
En de zon spelt mijn naam
Op een lichtblauwe lei
Maar mijn driezitsbank
Voorspelt mij dichterbij
Zaterdag..
En ik zit zonder plannen
En de meesten zijn feesten..of-
Met een film onder-de-pannen
Op een avond als deze
Zou ik afgunst kunnen vrezen
Maar ik kies voor de stilte
En misschien een boekje lezen
Zaterdag..
Ja ik gun jullie je avond
En ik gun jullie je nacht
Tot de vogeltjes fluiten
Maar ik ga niet mee
Want mijn plannen bestaan..uit:
Gevoelens en gedachten,
Uit schrijfdrang,
Uit koffie en sigaretten,
Uit stilte en alleen zijn,
Uit dit lied,
En, uit af en toe mijn gezicht
In de vacht van Moos laten verdwijnen.
Moos: 3 jr, rooie kater, witte pootjes, witte hals, kind van mevrouw Boskat en meneer Huiskat.
[ add comment ] | permalink |
( 3 / 52 )
Calendar
